Adequatio Intellectus Et Rei

Blog για όλους και για όλα

Gran Torino

Posted by geysser στο Μαρτίου 2, 2009

Gran_Torino_CoverΗ στιγμή του αποχωρισμού δεν είναι ποτέ εύκολη, για κανέναν. Όταν έχεις ζήσει τόσα πολλά με έναν άνθρωπο, όταν έχεις περάσει μέσα από φωτιά και χαλάζι μαζί του, όταν έχεις ερωτευτεί και έχεις μισήσει όσα έχει ερωτευτεί και μισήσει ο ίδιος, το «αντίο» μοιάζει αδύνατο, κλείνει τον λαιμό σου με έναν αβάσταχτο κόμπο, ώσπου στο τέλος νοιώθεις κενός όταν καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην πραγματικη ζωή. Συμβαίνει και στην μεγάλη οθόνη. Ή, μάλλον, στην σχέση που αναπτύσσεις με την μεγάλη οθόνη, όταν ζεις μπροστά της για όσο καιρό μπορείς να θυμάσαι τον εαυτό σου. Και, σας διαβεβαιώνω, είναι το ίδιο επώδυνο. Όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους, με ένα αδιόρατο σφίξιμο, έπιασα τον εαυτό μου να μιμήται τον John Cusak στο «Hi Fidelity»: «Thanks, Boss!». Και, φυσικά, ξαναπάτησα το Play.
O Clint Eastwood είναι ο Walter Kowalsky. Βετεράνος του πολέμου της Κορέας, αποξενωμένος από τα παιδιά του, ρατσιστής, πικρόχωλος και επώδυνα κυνικός, ζει στο σπίτι του κάπου στο Μίτσιγκαν, με μόνη του συντροφιά – μετά τον θάνατο της γυναίκας του- έναν εξίσου γερασμένο σκύλο, έναν νεαρό ιερέα που πασχίζει να βρεί μια δίοδο επικοινωνίας, και μια φροντισμένη Gran Torino του ’72, ένα από τα λίγα όνειρα που κατάφερε να πραγματοποιήσει. Καθημερινά, στα γύρω σπίτια και στις οικογένειες των «σχιστομάτηδων» βιετναμέζων προσφύγων που θεωρεί ότι τον έχουν περικυκλώσει, βλέπει την πτώση του Αμερικάνικου Ονείρου για το οποίο ο ίδιος πολέμησε, βλέπει την σήψη του κόσμου του, και στάζει χολή, φτύνωντας την αηδία του στο καλοκουρεμένο γκαζόν του. Ώσπου μια ημέρα συλλαμβάνει τον νεαρό γιο της διπλανής οικογένειας να προσπαθεί να κλέψει την Gran Torino του, σαν αποστολή μύησής του σε μια συμμορία ομοεθνών του. Ο νεαρός υποχρεώνεται από την αυστηρά παραδοσιακή οικογένειά του να δουλέψει για λογαριασμό του Walt, σαν εξιλέωση. Η σχέση που αναπόφευκτα αναπτύσσεται ανάμεσα στον νεαρό, την οικογένειά του και τον ίδιο τον Walt, δίνει στον τελευταίο ένα σημαντικό μάθημα: ότι, παρά την πικρία του, παρά τους εφιάλτες του πολέμου που κουβαλάει μέσα του, παρά το μίσος που πιστεύει ότι τρέφει για τους, κάποτε αντιπάλους του «κιτρινιάρηδες», τελικά είναι ένας καλός άνθρωπος.
Ο Clint Eastwood σκηνοθετεί, ο Clint Eastwood πρωταγωνιστεί, ο Clint Eastwood στο τέλος μας παίρνει τα ρέστα. O Walter Kowalski είναι ο Dirty Harry γερασμένος, αλλά όχι κουρασμένος, είναι ο William Munny λυτρωμένος και πιο σοφός, είναι ο Frankie Dunn που έχει κρεμάσει τα γάντια του και μας κοιτάζει από ψηλά. Είναι ο τελευταίος, ο πραγματικός, ο πιο ανόθευτος action hero. Χωρίς πυροβολισμούς, χωρίς φανφάρες, χωρίς «ταρζανιές». Όταν κοιτάζει στα μάτια τον νεαρό κινέζο της συμμορίας και του λέει «θα σου ανοίξω μια τρύπα στην μάπα και μετά θα πάω να κοιμηθώ», ξέρεις ότι το εννοεί. Αλλά ξέρεις ταυτόχρονα ότι δεν θα το κάνει. Όχι γιατί φοβάται. Αλλά γιατί και μόνο η φωνή του φτάνει και περισσεύει. Μας θλίβει και μας εξοργίζει η επιδεικτική άγνοια της Ακαδημίας στα φετινά Όσκαρ, αλλά, σε τελική ανάλυση, ποιός νοιάζεται; Ο Clint δεν έχει τίποτα να αποδείξει.
Η σκηνοθετική του μανιέρα, από την άλλη, δεν προκαλεί εκπληξη. Θλιμμένη ευαισθησία, λυρικότητα, σοφία και ένα πικρόχωλο χιούμορ, η ματιά του μεγάλου σκηνοθέτη σαρώνει το παρελθόν και το συγκεντρώνει στις σωστές δώσεις στο πανί. Ένα ποτ-πουρί των περασμένων διαμαντιών του, το «Gran Torino» είναι στην ουσία μια αποτίμηση, μια αντικειμενική ματιά στον ίδιο του τον εαυτό, χωρίς εγωισμούς και ματαιοδοξίες, αλλά με αληθινή διάθεση αυτογνωσίας. Είναι το τελευταίο ποίημα ενός μεγάλου ηθοποιού, και ταυτόχρονα η καινούργια αρχή ενός μεγάλου σκηνοθέτη. Ενα, πραγματικά, Gran Finalle, όπως και της ίδιας της ταινίας.Λίγα μόνο λόγια για τους ηθοποιούς που τον πλαισιώνουν, χωρίς όμως να αποτελούν απλώς «γλάστρες», αλλά αναπτύσσοντας τον χαρακτήρα τους σιωπηλά και με σεβασμό. Ο τηλεοπτικός Cristopher Carley στον ρόλο του νεαρού πάστορα ακολουθεί αποτελεσματικά, η νεαρή Ahney Her, δυναμική, ευαίσθητη και γλυκύτατη στον ρόλο της Sue, ο πιτσιρικάς Bee Vang ώριμος μέσα στην νεανικότητα του στον ρόλο του «μαθητή» Thao.Τα ζενερικ πέφτουν. Η Gran Torino απομακρύνεται σιγά-σιγά. Στενοχωριέμαι που δεν θα ξαναδώ έναν από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς. Ταυτόχρονα όμως, περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο διαμάντι του. Κάτι μου λέει πως δεν θα αργήσει!

Gran_Torino_3Gran_Torino_2Gran_Torino_1

Βαθμολογία……….9

International Movie Database: http://www.imdb.com/title/tt1205489

Trivia:Στην ουσία, κανείς από τους ασιατες που εμφανίζονται στην ταινία δεν είναι ηθοποιός! Ο μόνος που έχει εμφανιστεί ξανά σε ταινία, είναι ο Doua Moua, που παίζει τον ρόλο του αρχηγού της συμμορίας, Spider.

Advertisements

9 Σχόλια to “Gran Torino”

  1. zekia said

    τις προάλλες πήγα σινεμα κ ήμουν ανάμεσα σ’αυτή την ταινία, και στο seven pounds. Τελικά αποφάσισα να πάω στο δεύτερο θεωρώντας οτι το Gran Torino θα ήταν πολύ καταθλιπτικό. Τελικά έριξα μαύρο δάκρυ και ανακάλυψα πως έκανα λάθος εκτίμηση. Το million dollar baby δε με συγκίνησε κ τόσο. Για να δούμε αυτή. Για να την παινεύεις τόσο πολύ κάτι θα ξέρεις:)

  2. roides said

    Geysser, δεν ξέρω αν είναι μετέφρασες ή όχι το κείμενο, ιδιαίτερα στο δεύτερό του μισό, αλλά είναι τέτοια κείμενα που όταν τα διαβάζω λέω ότι δεν χάλασε το χρόνο μου…μπράβο!

  3. Geysser said

    Zekia
    Ελπίζω να σου αρέσει η ταινία,μια και είναι η τελευταία που θα δούμε τον μεγάλο ηθοποιό επί της οθόνης.Σϊγουρα η κριτική αυτής της ταινίας – και κάθε άλλης – εμπεριέχει το στοιχείο της προσωπικής άποψης. Δεν έχεις παρά να την δεις και να κρίνεις! :)ΡοΐδηΕυχαριστώ πολύ, τόσο για την επίσκεψή σου όσο και για τα καλά σου λόγια! Παρακολουθώ την προσπάθεια σου εδώ και καιρό, και θεωρώ τιμητικά τα εύσημα από σένα!Αν μη τι άλλο, δείχνουν ότι ούτε ο δικός μου χρόνος πήγε χαμένος! Υ.Γ:Το κείμενο δεν είναι μετάφραση! :)

  4. koubiki said

    δεν ξέρω τα γούστα σου,αλλά με τόσο ενθουσιώδες κείμενο και την έστω και τοσοδούλικη αναφορά στο high fidelity, μάλλον ψήνομαι :)αλλά γιατί να στενοχωρεθείς που δεν ήταν στα όσκαρ? υποθέτω συμφωνούμε ότι σιγά τη διάκριση τελικά…όχι?

  5. Geysser said

    koubikiΓια να αναφέρεις το Hi Fidelity,μάλλον έχουμε ίδια γούστα! :) Για τα Όσκαρ, βεβαίως ο Clint δεν έχει και τόση ανάγκη από ακόμα έναν χρυσό Θείο, αλλά, όπως και να το κάνουμε, μετράνε στην συνείδηση του κόσμου.Και, συν τοις άλλοις, είναι σπάσιμο να βλέπεις τους Ινδούς να φεύγουν με οκτώ παραμάσχαλα και τον Clint Eastwood να μην είναι καν στις υποψηφιότητες.! Για το «γαμώτο» ρε γαμώτο!

  6. koubiki said

    ναι,δε λέω…αλλά…δεν το παίζω μπλαζέ,αλλά τα όσκαρ δεν τα κοιτάω.τι σε νοιάζει ποιοι πήραν τι,εδώ εμπνεύστηκες από μία ταινία και έγραψες κοτζάμ κατεβατό- σκέψου να είχε πάρει και όσκαρ δηλαδή :))α,δέστο και αλλιώς,πήρε το high fidelity κανα όσκαρ? ;p

  7. Geysser said

    koubikiTo Hi Fidelity ήταν πολύ underground για τα «clean-cut» γούστα της Ακαδημίας! ;)Αλλά δεν κρίνω μια ταινία από τα Όσκαρ! Όπως είπα, είναι για το «γαμώτο»!

  8. koubiki said

    λοιπόν, το είδα.το gran torino.πολύ συγκινητική ταινία,πολύ δυνατή και/αλλά με πολύ…αμερικάνικο ethic.ήμουνα καθηλωμένη μεν,αλλά δεν μπορώ να πω ότι δε με ενόχλησε λίγο η πόλωση των συναισθημάτων και ο μελοδραματισμός της θυσίας.περί ορέξεως τι να λέμε,αλλά αυτό το ασπρόμαυρο καλό-κακό κάπως μου κάνει.(όφειλα να έρθω να στο πω)

  9. Geysser said

    koubikiΚαι το εκτιμώ πολύ! :)Περί ορέξεως, όπως είπες, ουδέν σχόλιον!Υ.Γ:Καιρό γυροφέρνω και το Hi Fidelity. Μάλλον ήρθε η ώρα του. Περίμενα απλά να διαβάσω και το βιβλίο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: