Adequatio Intellectus Et Rei

Blog για όλους και για όλα

Το Κατά Αμνοεριφίων Ευαγγέλιον

Posted by geysser στο Απρίλιος 4, 2010

Πάσχα στην επαρχία.
Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου για τα συμπαθέστατα – αν και ενίοτε εκνευριστικά – αρτιοδάκτυλα, αρχίζει την Μεγάλη Πέμπτη, οπότε οι πίσω αυλές των σπιτιών μετατρέπονται σε προβατο-Άουσβιτς. Κανόνες υγιεινής, σφαγής ή αποθήκευσης δεν υπάρχουν – ένα κοφτερό μαχαίρι και ένα ζευγάρι στιβαρά μπράτσα είναι το μόνο που χρειάζεται. Σφαγείο στην περιοχή μας δεν υπάρχει – είναι κλειστό εδώ και καμιά εικοσαριά χρόνια. Σπάνια το θύμα σφάζεται παρουσία του πελάτου – ακόμα και οι δογματικοί της παράδοσης βρισκουν το θέαμα φρικτό.
Η Μεγάλη Πέμπτη λοιπόν είναι η μέρα που οι κραυγές αγωνίας και θανάτου φτάνουν σε ένα αποκρουστικό κρεσέντο. Έχετε ποτέ ακούσει πρόβατο να βελάζει επιθανάτια; Μοιάζει σχεδόν ανθρώπινο – μια γουργουριστή κραυγή αρκετών ντεσιμπελ, ικανή να κάνει το στομάχι σου να δεθεί κόμπο. Χρόνια και χρόνια «εθίμου» έχουν προκαλέσει μια φυσική ανοσία στους κατοίκους, οι οποίοι θεωρούν το όλο θέμα ανάξιο συζητήσεως. Για εμάς τους αθέους, το όλο ζήτημα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις, για τους πιστούς είναι απλά και μόνο ζήτημα «παράδοσης». Σε τελική ανάλυση όμως, αυτό στο οποίο όλοι συμφωνούν , είναι το τελικό γεύμα. Τα οικόσιτα ζώα ανέκαθεν αποτελούσαν πηγή τροφής, και θεωρώ αυτή την ερμηνεία κλάσης ανώτερη από τον όποιο συμβολικό χαρακτήρα του γεγονότος.
Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί τα μεθεόρτια, και σημαδεύεται από το πρώτο νυφοπάζαρο: την περιφορά του Επιταφίου. Σε μια κλειστή κοινωνία η παρουσία γεγονότων που επιτάσσουν την καθολική συμμετοχή του πληθυσμού ήταν ανέκαθεν μια ευκαιρία για κοινωνικές συναναστροφές, και δή, για προγαμιαίες. Ο συμβολικός χαρακτήρας του Επιταφίου έχει χαθεί προ πολλού – όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, η περιφορά ήταν μια καλή ευκαιρία για επίδειξη ρουχισμού, σχολιασμού μεθ’ αξιολογήσεως και συνάψεως συμφωνιών κάτω από το τραπέζι. Νυφοπάζαρο, σκλαβοπάζαρο, μαύρη αγορά, κοινωνικά φαινόμενα που η πονηριά του Έλληνα κατάφερε να συρράψει με τέχνη και να τα καλύψει με τον μανδύα του συμβολισμού.
Ξημερώνει Σάββατο. Τα δύσμοιρα αρτιοδάκτυλα μετρούν τρομακτικές απώλειες: ο Βλαντ ο Παλουκωτής φαντάζει ερασιτέχνης μπρος στον όχλο των επαρχιωτών. Η ανασκολόπηση πτωμάτων έχει αναγορευθεί σε τέχνη υψίστης αισθητικότητας, συνεπικουρούμενη από την σύγχρονη τεχνολογία και τις επιταγές του αιώνα μας. Δεν έχει καμία σχέση με την γαστρονομία ή με την τήρηση οποιουδήποτε εθίμου – ο ανασκολοπιστής σέβεται πάνω απ’όλα την δουλειά του, και περνάει την τέχνη του στην επόμενη γενιά.
Το βράδυ σημαδεύεται από το Δεύτερο Παζάρι. Και πάλι υποψήφιες νύφες και γαμπροι διαλαλούν σιωπηλά το εμπόρευμά τους, συμφωνίες κλείνονται και πάλι με συνοπτικές διαδικασίες, σκλάβοι αλλάζουν χέρια με προφορικά συμβόλαια και χαμογελαστές υπογραφές. Το έθιμο και πάλι προσφέρει τον μανδύα της κάλυψης της υποκρισίας, μιας υποκρισίας που αποτελεί πλέον status quo, οι αρνητές του οποίου αντιμετοπίζονται με χλεύη, περιθωριοποίηση και λοξό βλέμμα. Κανείς δεν ανασταίνεται τα μεσάνυχτα, οι κωδωνοκρουσίες και τα βαρελώτα δεν σημαίνουν τίποτα πέρα από την λήξη της κατανυκτικής περιόδου και την έναρξη ενός οργίου χοληστερίνης που θα ζήλευε ακόμα κι αυτός ο Ρωμαίος Λούκουλος. Όλοι το ξέρουν. Κανείς όμως δεν το παραδέχεται.  Το Άγιο Φως φέρει μια αδιόρατη μυρωδιά από βενζίνη αναπτήρα.
Κυριακή.
Ευκαιρία για περισσότερες συναναστροφές, ευκαιρία για περισσότερη καλά τοποθετημένη υποκρισία. Ο αέρας βρωμάει καμμένη σάρκα, κάρβουνο και ταγκισμένο λίπος, ανακατεμένο με βρασμένα αυγά και ξυδιασμένο κρασί. Στον ρόλο του σάουντρακ, παραδοσιακή ελληνική μουσική που βγαίνει από την ναφθαλίνη για να ξεχαστεί σχεδόν αμέσως. Χαμόγελα και ευχές στεγνώτερες κι από κόντρα πλακέ – η κοινωνία στηρίζεται σε δεσμά χαλαρότερα κι από ιστό αράχνης. Όποιος αναζητεί συμβολισμούς, παρακαλείται να αποχωρίσει σιωπηλα. Το Αίμα δεν ανήκει σε κάποιον ιεροκήρυκα των Ιεροσολύμων, ανήκει σε μέλος της τάξης των αρτιοδάκτυλων, και ρέει αφθονο. Το Σώμα δεν ανασταίνεται, καταναλώνεται σε ποσότητες άνευ προηγουμένου, με γραμμές ξεραμένου λίπους να κρέμονται από λιγδιασμένα χείλη κοιλαράδων. Μια μαυροντυμένη μορφή κάνει την εμφάνισή της. Ευλογεί το καλύτερο κοψίδι και κατόπιν το εξαφανίζει ρουφώντας ηδονικά τα μυρωδάτα υγρά – ανάμεσα στα δόντια του, σιγομουρμουρίζει μια ευχή για αγιοσύνη και εγκράτεια.
Τέλος και για φέτος.Οι ευχές ήδη εξατμίστηκαν στον ταγκισμένο αέρα, πρόσωπα ξεχάστηκαν, υποκριτικά φιλιά σβήστηκαν. Ως του χρόνου. Ώς την επόμενη Μεγάλη Πέμπτη, όταν τα δύσμοιρα αμνοερίφια θα ξαναρχίσουν το επιθανάτιο, αγωνιώδες τραγούδι τους, όταν τα μαχαίρια θα ξαναακονιστούν, όταν τα παλούκια θα ξαναματώσουν, όταν μαυροντυμένοι απατεώνες θα ξαναπούν μεγάλα λόγια για αγιοσύνη και εγκράτεια, ρουφώντας το επόμενο μυρωδάτο κομμάτι ψημένης σάρκας.

Advertisements

2 Σχόλια to “Το Κατά Αμνοεριφίων Ευαγγέλιον”

  1. undantag said

    Έχω χρόνια να συμμετάσχω στο όργιο της χολιστερίνης που λέγεται Πάσχα Ελλήνων Πάσχα. Τα Χριστούγενα πάνε κι έρχονται – ο κρύος καιρός επιβάλλει γενναιόδωρες μερίδες, κλεισούρα και αλκοόλ.
    Η άνοιξη όμως;
    Η χειρότερη μέρα για μένα δεν ήταν η Κυριακή. Ήταν η Μ. Παρασκευή, όταν όλες οι κυράτσες φέρναν γύρα τους επιταφίους της μικρής επαρχιακής μου πόλης (με αυτοκίνητο βέβαια, μη πέσει κανας κώλος και σκοτώσει αθώα παιδάκια). Για να τους προσκυνήσουν (δηλ. να περάσουν από ΚΑΤΩ τους – ένα είδος ορθόδοξου limbo-dance για πολλές απ’αυτές). Και να αξιολογήσουν. Ποιά ενορία τον έχει μεγαλύτερο (τον επιτάφιο). Πόσες οκάδες λουλούδια θυσιάστηκαν. Πόσα χιλιόμετρα φωτάκια θα χαραμίσουν άσκοπη ενέργεια. Πόσο γεμάτο το παγκάρι.
    Και μετά, το βράδυ, ταρατατζούμ η μπάντα του δήμου και της μεραρχίας, όλοι οι επιτάφιοι στην κεντρική πλατεία του χωριού. Ένας κοιλαράς μαυροντυμένος χατζηπαπάρας ψέλνει απ’τη μύτη – σε μια γλώσσα από καιρό νεκρή – για έναν ξυλουργό από καιρό νεκρό, ρίχνει και ένα δεκάρικο λόγο περι ηθικής, πατρίδος και τα τοιαύτα, σε έναν εύθυμο αχταρμά, και πίσω στο σπίτι. Η χοντρή θεούσα πίσω μου ταράζει τα νηστίσιμα φρουϊ γλασσέ.
    Και του χρόνου!

  2. geysser said

    Ο Επιταφιος ειναι αλλο δραμα,αλλου επιπεδου!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: