Adequatio Intellectus Et Rei

Blog για όλους και για όλα

Νυχτερίδες κι αράχνες

Posted by geysser στο Δεκέμβριος 22, 2011

Πρώτη συνέπεια συγγραφικού μπλοκαρίσματος: επισκέπτεσαι το μπλογκ σου μετά από μήνες και αμέσως σε χτυπάει στα ρουθούνια μια μπόχα πολυκαιρισμένης μούχλας ανάκατη με την μυρωδιά στάσιμου νερού. Από τις γωνίες κρέμονται αράχνες μεγάλες σα σεντόνια, ενώ το πάτωμα είναι καλυμμένο από ένα παχύ στρώμα σκόνης. Τρομακτικό. Όχι τόσο το θεαμα αυτό καθεαυτο. Αλλα χεζεσαι πανω σου στην ιδέα οτι εσυ πρεπει να καθαρισεις.
Δευτερη συνεπεια συγγραφικου μπλοκαρίσματος: πληκτρολογεις σα μανιασμενος και, αφου φτάσεις στο σημειο να κανεις μια μικρή παυση για να διαβάσεις αυτά που έχει ξερασει το μυαλό σου, διαπιστωνεις εντρομος οτι κανείς φυσιολογικος άνθρωπος δεν ειναι ικανός να γράψει τέτοιες μαλακιες. Διάολε, ακόμα και η λίστα για τα ψώνια μοιάζει λογοτεχνικώς αρτια μπροστα σ’αυτά που έχεις αραδιάσει!
Κοιταζω λοιπόν την τελευταία ημερομηνία καταχώρισης. Εξι μήνες πάνω κάτω. Τι μου’χει συμβεί στο διάστημα αυτό; Όχι πολλά, είν’η αλήθεια κι εσύ, που περνάς απέξω σφυρίζοντας αδιαφορα, ξέρω ότι δεν δίνεις δεκάρα τσακιστή. Αλλά, σε πειράζει να τα γράψω; Όχι βέβαια.
Ό,τι δεν κατάφεραν χρόνια διαιτας και εθελοντικής στέρησης τροφής, το κατάφερε η οικονομική κρίση: έχασα γύρω στα είκοσι κιλά τον τελευταίο χρόνο. Πιθανολογώ ότι το αγχος μ’εχει βαρέσει κατακούτελα – άνεργος εδώ και έναν χρόνο, φυτοζωόντας σε μια πολίχνη όπου όλοι έχουν μετατραπεί σε ζόμπι, βάλε και τον πατέρα μου που περνάει τουλάχιστον δεκαπέντε ώρες την ημέρα παρέα με ένα κομπιουτεράκι και ένα πιεσόμετρο (τις υπόλοιπες εννιά ώρες τις μοιραζει δημιουργικά μεταξύ τουαλέτας, ύπνου και γαμωσταυριδιών προς την κατεύθυνση της τηλεόρασης) – κι αυτό επηρεάζει την ενδοκρινική μου ισορροπία. Ή, απλώς, μου’χει κοπεί η όρεξη. Ή μπορεί να μου’χει στρίψει. Τι απ’όλα, δεν ξέρω. Και μάλλον δεν έχει και τόση σημασία.
Μοναδικό φως στο τούνελ η πρόσφατη ενασχόλησή μου: Κινηματογραφική Λέσχη! Ω, ναι, εσύ που σφυράς αδιαφορα, έχω καλλιτεχνικές ανησυχείες και βρήκα τρόπο να τις εκφράσω! Η φίλη μου η Αφροδίτη μ’εμπασε στα κόλπα και μ’εψησε, και χαίρομαι γιαυτό – γνώρισα μερικά ενδιαφέροντα άτομα και βρήκα τρόπο να περάσω την ώρα μου. Προς το παρόν ο χρόνος μου εξαντλήται στο να σπαθίζω τα σωθικά του γιγαντιαίου τερατος της γραφειοκρατείας  ( δεν έχουμε αίθουσα και ο πολιτισμικός σύλλογος που μπορεί να μας παραχωρήσει μία σχετικά αξιοπρεπη αιθουσούλα για τις προβολές μας, μας έχει πρήξει τ’αντερα) αλλά αισθάνομαι ότι θα υπερνικήσουμε. Πως το’χε πει εκείνος ο Λατίνος; Audaces fortuna juvat. Σοφός ο μπαρμπα-Βιργίλιος.
Α, δεν σου’πα! Γράφω και βιβλίο! Τώρα, θα αναρωτιέσαι πως γίνεται και γράφω βιβλιο την στιγμή που δεν μπορώ να γράψω ούτε μια αναθεματισμένη σελίδα στο μπλογκ μου. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά η αλήθεια είναι πως το γράφω. Και το πιο κουλό; Δεν έχω ιδέα τι σκατά γράφω!
Τέλοσπάντων. Ξαναπέρασα από δω, είδα τις σκόνες, τις αράχνες κι εκείνο το μισοτελειωμένο post στην μια γωνία, και είπα να του ρίξω ένα ξεσκόνισμα. Που ξέρεις; Μπορεί και να ξαναπεράσω. Και δεν θα σου κρατήσω κακία αν σε δω να ξαναπερνάς από δω, σφυρίζοντας αδιάφορα, ρίχνοντας μόνο μια κρυφή ματιά σ’ετούτο το εγκαταλελημένο σπιτάκι. Το μόνο που ελπίζει να βρεί κανείς σε παλιά σπίτια, είναι φαντάσματα. Κι όταν διαπιστώσει πως δεν υπάρχουν, προχωράει και δεν ρίχνει δεύτερη ματιά πίσω του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: